Ήταν μια φορά ένας ορειβάτης και επιχειρούσε μια πολύ δύσκολη αναρρίχηση σε ένα βουνό με έντονη χιονόπτωση. Πέρασε τη νύχτα μαζί με άλλους στο καταφύγιο. Το πρωί το χιόνι έχει σκεπάσει για τα καλά το βουνό, πράγμα που κάνει την αναρρίχηση ακόμη πιο δύσκολη. Δεν θέλει, όμως, να γυρίσει πίσω, κι έτσι, όπως μπορεί, με μεγάλη προσπάθεια και θάρρος, συνεχίζει την αναρρίχηση, συνεχίζει να σκαρφαλώνει στο απόκρημνο βουνό. Μέχρι που κάποια στιγμή, ίσως από κακό υπολογισμό, ίσως γιατί η κατάσταση ήταν πραγματικά δύσκολη, πάει να στερεώσει στον πάσσαλο το σχοινί ασφαλείας και του γλιστράει ο γάντζος. Ο ορειβάτης γκρεμίζεται… αρχίζει να κατρακυλάει στο βουνό χτυπώντας άγρια στα βράχια ενώ το χιόνι πέφτει πυκνό… Από μπροστά του βλέπει να περνάει όλη του η ζωή. Κλείνει τα μάτια περιμένοντας το χειρότερο, και ξαφνικά, νιώθει στο πρόσωπο του ένα χτύπημα από σχοινί. Χωρίς καθόλου να σκεφτεί, πιάνεται από το σχοινί με μια ενστικτώδη κίνηση. Ποιος ξέρει… Το σχοινί αυτό μπορεί να έμεινε εκεί κρεμασμένο από κάποιον πάσσαλο… κι αν είναι έτσι, θα μπορέσει να τον κρατήσει και να σταματήσει την πτώση του. Κοιτάζει προς τα πάνω, αλλά το μόνο που βλέπει είναι η χιονοθύελλα και το πυκνό χιόνι που πέφτει πάνω τον. Τα [read more…]


Γυμνάσιο!

Η μετάβαση στο Γυμνάσιο είναι μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εφηβείας. Είναι ένα βήμα πιο κοντά στην ενηλικίωση και πολύ πολύ μακριά από την παιδική ηλικία. Το σχολείο γίνεται ο βασικός χώρος κοινωνικοποίησης των εφήβων, κάτι σαν προετοιμασία για τον κόσμο των ενηλίκων. Γι’ αυτό και στο Γυμνάσιο το βάρος πέφτει στις διαπροσωπικές σχέσεις των παιδιών κι όχι στους εκπαιδευτικούς στόχους.  Χρειάζεται ιδιαίτερη ευαισθησία στην ανάγκη των παιδιών να ενταχθούν σε κοινωνικές ομάδες, να ακολουθήσουν τα πρότυπα της δικής τους μικροκοινωνίας και να ωριμάσουν. Η ανάγκη της ανεξαρτητοποίησης μπορεί να φτάσει στην επαναστατικότητα, η πίεση για συμμόρφωση μπορεί να οδηγήσει σε απόσυρση ή σε παραβατικότητα. Συνεπώς, τα όρια που έχουν τεθεί από τα προηγούμενα χρόνια γίνονται αντικείμενο επαναδιαπραγμάτευσης. Καθώς ο έφηβος διεκδικεί, οι γονείς υποχρεώνονται να τον αντιμετωπίσουν σαν ίσο. Πρέπει να διαπραγματεύονται μαζί του με ώριμο και ψύχραιμο τρόπο, να είναι ευθείς και να χρησιμοποιούν λογικά επιχειρήματα. ΄Ετσι μαθαίνει να εκφράζει και τις πραγματικές του ανάγκες άμεσα, άνετα και ειλικρινά. Αν προσπαθήσουν να του επιβληθούν θα αντιδράσει χειριστικά εκπλήσσοντας τους γονείς του με το θράσος του π.χ. “θα φύγω, θα κάνω κακό στον εαυτό μου”. Όσο για τις σχολικές του υποχρεώσεις, εκεί ο έλεγχος και η πίεση για επιδόσεις μπορεί να μπλοκάρουν την προσπάθεια [read more…]


Για παιδιά, εφήβους και εκπαιδευτικούς ο Σεπτέμβριος είναι κάτι σαν τον Ιανουάριο. Η αρχή της σχολικής χρονιάς φέρνει ανυπομονησία, ελπίδες και υποσχέσεις, ακριβώς όπως και η πρώτη μέρα του χρόνου. Κάθε ηλικία έχει τα δικά της. Για τα προνηπιακά τμήματα το πιο σημαντικό είναι η προσαρμογή του παιδιού στο σχολικό περιβάλλον. Γι’ αυτό είναι απαραίτητη η συστηματική γνωριμία με το χώρο, το προσωπικό και τους συμμαθητές. Σ’ αυτή τη διαδικασία προσαρμογής είναι καλό να συμμετέχει διακριτικά και η μαμά ή ο μπαμπάς για τουλάχιστον 1 εβδομάδα. Αν πρόκειται για παιδάκια που έχουν ξαναπάει και γνωρίζουν το περιβάλλον του σχολείου, 1-2 μέρες προετοιμασίας από το σπίτι ή καθ’ οδόν για το σχολείο είναι αρκετές για να ξαναβρούν τους ρυθμούς τους. Όσο για τα πρωτάκια… η μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό μπορεί να φαίνεται σε μας φυσική και αυτονόητη, αλλά δεν είναι. Η Α’ τάξη του δημοτικού είναι μια πολύ απαιτητική και δύσκολη χρονιά γιατί, μαζί με τις γνωστικές απαιτήσεις, προϋποθέτει συμπεριφορική προσαρμογή στα νέα δεδομένα, όπως στην πειθαρχία μέσα στην τάξη και τη συγκέντρωση της προσοχής για περισσότερη ώρα. Ακόμη, τα παιδιά της πρώτης πρέπει να είναι αρκετά ώριμα  ώστε να μην μονοπωλούν το ενδιαφέρον της δασκάλας αλλά και αρκετά έτοιμα να αντιμετωπίσουν μεγαλύτερα παιδιά στον αυλόγυρο. [read more…]