Μήπως βαρεθήκαμε τους super ήρωες και τις αδικοφυλακισμένες πριγκίπισσες; Η νέα γενιά cartoons είναι πιο χαζοχαρούμενη από ποτέ. Ο Bob Σφουγγαράκης είναι άριστος στη δουλειά του, πιστός φίλος, αισιόδοξος κι ακούραστος αλλά κανείς δεν θα τον εμπιστευότανε να σώσει τον κόσμο. Η σημασία του να είναι κανείς μέτριος Η ανθρωπότητα έχασε πολλά χρόνια χωρίζοντας τους ανθρώπους σε άσπρους και μαύρους, ευγενείς και πληβείους, έξυπνους και χαζούς. Τελικά ανακάλυψε ότι υπάρχουν 8 διαφορετικά είδη νοημοσύνης: 1. η λεκτική, 2. η μαθηματική, 3. η συναισθηματική, 4. η ενδοπροσωπική, 5. η κιναισθητική, 6.η μουσική, 7.η νατουραλιστική και 8. η χωρική. Κανείς δεν μπορεί να τα έχει όλα και κανείς δεν μπορεί να μην έχει τίποτα. Άρα, με έναν μαγικό τρόπο, είμαστε όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι, όλοι μέτριοι. Αν όμως βρούμε το χάρισμά μας μπορούμε να νιώθουμε πιο σίγουροι, πιο γεμάτοι , πιο ευτυχισμένοι. Ακριβώς όπως ο Bob είναι ευτυχισμένος ως ο καλύτερος ψήστης στο βυθό του Μπικίνι. Είναι σημαντικό για τους γονείς ν’ αντιληφθούν ότι κάθε παιδί είναι ξεχωριστό, έχει ειδικές ικανότητες και ειδικές ανάγκες. Όσο κι αν προσπαθούμε να το στριμώξουμε στα στερεότυπα του καλού παιδιού και του καλού μαθητή τόσο απομακρυνόμαστε από την ευκαιρία να το γνωρίσουμε και να το βοηθήσουμε [read more…]


Αν και η λέξη τα λέει όλα… διακοπές… κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε. Πάμε στις παραλίες, στα ξενοδοχεία, στα νησιά ή στα βουνά κουβαλώντας μαζί μας την ισορροπία του τρόμου, τις ενοχές και τα λάθη που κρατούν τις σχέσεις και τις οικογένειές μας ενωμένες. Γιατί το κάνουμε αυτό; Ίσως αρνούμαστε να παραδεχτούμε ότι έχουμε ανάγκη να ξεφύγουμε από τη ζωή μας και τους περιορισμούς της καθημερινότητάς μας. Έτσι, είναι σαν να αρνούμαστε ότι η ζωή μας καθορίζεται από τις επιλογές μας στις οποίες έχουμε εγκλωβιστεί περιμένοντας κάποια ανώτερη δύναμη ν’ αλλάξει τη μοίρα μας. Άλλοι, ντοπαρισμένοι με την αυτοπεποίθηση της μόρφωσης και της διαρκούς ενημέρωσης, συνεχίζουν και στις διακοπές τους το καταναγκαστικό κυνήγι της τελειότητας επιλέγοντας τους πιο ξεχωριστούς προορισμούς, τις πιο αγνές τροφές, τα πιο extreme sports, τον πιο αφοσιωμένο τρόπο για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Πολλοί από μας φοβόμαστε τις αλλαγές, πολύ περισσότερο από την ίδια τη δυσλειτουργία στην οποία μένουμε για χρόνια εγκλωβισμένοι γκρινιάζοντας στους φίλους μας. Αν αλλάξουμε, θα διαλυθεί η οικογένειά μας, θα θυμώσει ο/η σύντροφός μας, δεν θα μας αντέχουν οι φίλοι μας… Πάμε διακοπές κουβαλώντας τα προβλήματά μας μαζί. Επίσης, απίστευτα πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι δεν υπάρχουν καλά πράγματα αρκετά για όλους και ζουν βυθισμένοι [read more…]


Το 1948 ο Robert k. Merton  όρισε επιστημονικά την αυτοεκπληρούμενη προφητεία ως την επιβεβαίωση των ασυνείδητων αρνητικών ή θετικών προσδοκιών μας μέσα από τις επιλογές μας. Με άλλα λόγια… ένας άνθρωπος μένει από λάστιχο στη μέση του πουθενά αλλά δεν μπορεί να το αλλάξει γιατί δεν έχει γρύλο. Από μακριά διακρίνει ένα αχνό φως και όλο ελπίδα σκέφτεται ότι ίσως ο ιδιοκτήτης αυτού του σπιτιού μπορεί να του δανείσει έναν. Προχωρώντας προς το σπίτι σκέφτεται ότι ο άλλος άνθρωπος θα του ανοίξει την πόρτα και φιλόξενα θα προσφερθεί να τον βοηθήσει. Όσο προχωράει σκέφτεται ότι μπορεί να τον ρωτήσει γιατί ξέμεινε από κάτι τόσο σημαντικό. Μπορεί να μην έχει γρύλο. Μπορεί να έχει και να μην θέλει να του τον δώσει. Μπορεί να είναι ένας τρελός κι απλά να τον βρίσει. Σταδιακά η ελπίδα γίνεται επιφύλαξη και η επιφύλαξη καχυποψία. Όταν τελικά φτάνει, χτυπάει την πόρτα, κάποιος του ανοίγει κι ο άνθρωπός μας του λέει: “βρε αϊ στο διάολο κι εσύ κι ο γρύλος σου”. Είναι δύσκολο για τον σύγχρονο άνθρωπο να επιβιώσει σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει χωρίς κάποιου είδους μπούσουλα. Στην προσπάθειά μας να προβλέψουμε το μέλλον φτιάχνουμε ασυνείδητα σενάρια, βασισμένα σε προβλέψεις και προσδοκίες. Η επίδραση των προσδοκιών [read more…]