Μία δεκαετία σχεδόν από το σύνθημα «Όλι Ρεν, Όλι Ρεν, δεν θα πάρεις τα Cayenne» η ελληνική κοινωνία καταδικάζει χωρίς ελαφρυντικά τα οικονομικά εγκλήματα…ενώ δείχνει ανεκτική σε τόσα άλλα. Ίσως μας λείπουν τα μυκονιάτικα στενά που τώρα χαίρονται οι Λιβανέζοι…ίσως απλά δεν μπορέσαμε ποτέ να καταλάβουμε πού κάναμε λάθος. Πριν τη δεκαετία του 90΄ οι γειτονιές δεν είχαν super markets, τις μπανάνες τις φέρναμε λαθραία από το εξωτερικό, ο κόσμος διψούσε για καινοτόμα προϊόντα και αγαθά που θα ανέβαζαν το βιοτικό του επίπεδο. Το ξέσπασμα του καταναλωτισμού δεν κάλυψε απλώς τα κενά. Συνέπεσε με μια εποχή που οι άνθρωποι είχαν αποκτήσει αξία και επένδυαν στην ανατροφή των παιδιών τους. Ποιος άνθρωπος δεν χορταίνει με δυο μερίδες φαγητό, με 10 χλιδάτα αξεσουάρ και 7,8 i-phones; Όμως, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι γίνεται άπληστος όταν σκέφτεται πόσα θα μπορούσε να προσφέρει στα παιδιά του. Η πολυσυζητημένη υπόθεση Τσοχατζόπουλου είναι μια ιστορία οικογενειακής αγάπης. Ένας τρυφερός πατέρας αποφάσισε να προικίσει παιδιά κι εγγόνια με ό,τι καλύτερο είχε στα χέρια του…τις μίζες από τα εξοπλιστικά. Άλλωστε το να αγοράζει η Ελλάδα όπλα είναι σαν να αγοράζει μια γριά εσώρουχα…δεν θα τα δει κανείς αλλά ας είναι εκεί για ώρα ανάγκης. «Δικαίως» καταδικάζεται από [read more…]


  Ως εκπρόσωπος της μειονότητας του φτωχού πλην τίμιου I.Q 100, δεν μπορώ να μην γοητεύομαι από την θεωρία των παιδιών indigo που κάνει ένα δυναμικό comeback. Η θεωρία οφείλεται στην Αμερικανίδα Nancy Ann Tape που πίστευε ότι μπορεί να διακρίνει στις αύρες κάποιων παιδιών υπερφυσικές δυνατότητες που θα άλλαζαν τον κόσμο, υψηλή νοημοσύνη, ενσυναίσθηση, ένστικτο, επαναστατικότητα. Έτσι, το διόλου αθώο και σώας τας φρένας 1970 ακούστηκαν για πρώτη φορά τα παιδιά indigo, ή παιδιά αστέρια ή παιδιά ουράνια τόξα…γιατί υπήρχαν και εμπριμέ αύρες…αλλοίμονο…seventies ήταν αυτά…όλοι έχουμε δει τη «θεία μου τη χίπισσα». Γιατί όμως αυτή η θεωρία ξαναβρίσκει γόνιμο έδαφος σήμερα στα μαμαδο-blogs, στα ψυχο-sites και στις σχολικές τάξεις; Οι σημερινοί γονείς είναι οι καλύτεροι των τελευταίων 2,5 εκατομμυρίων χρόνων. Θεωρούν τα παιδιά τους αυτόνομες προσωπικότητες κι όχι κτήματά τους. Θέλουν να τους προσφέρουν το καλύτερο. Ασφάλεια, καλή ψυχολογία, μόρφωση, ανατομικά παπούτσια, cupcakes χωρίς γλουτένη. Αλλά μπορούν; Σε πολλές οικογένειες ο κανόνας είναι το ένα παιδί. Η ανατροφή έχει γίνει απαιτητική και περίπλοκη. Η προνηπιακή εκπαίδευση ανεβάζει συνεχώς τα standards κάνοντας τα Πανεπιστήμια να φαίνονται ανοργάνωτα πάρτυ. Οι γονείς έχουν να αντιμετωπίσουν δεκάδες περιορισμούς. Την παγκόσμια οικονομική κρίση, τα προσωπικά τους βιώματα από τις εποχές που το παιδί καθόταν [read more…]


  H Θεσσαλονίκη είναι συμπρωτεύουσα, δηλαδή κάτι σαν βοηθός της πρωτεύουσας στις δύσκολες ώρες, κάτι σαν αναπληρωματική πρωτεύουσα αν η Αθήνα αρρωστήσει ή κάτι τέτοιο. Είναι τιμή μας να κατοικούμε σε αυτήν την πόλη περίπου 9 μήνες το χρόνο και να μεταναστεύουμε στη Χαλκιδική το καλοκαίρι για να δώσουμε χρόνο στον Δήμο να την περιποιηθεί. Οι διακοπές στην Χαλκιδική είναι σαν να βγαίνεις στο μπαλκόνι για να κάνεις τσιγάρο, είναι κάτι εύκολο, κάτι αυτονόητο. Όσο κι αν οι ρυθμοί της καθημερινότητας αλλάζουν, οι Θεσσαλονικείς θα πεταχτούν στη Χαλκιδική. Μπορεί να μην πάνε όλοι οι Αθηναίοι στη Μύκονο κι όλοι οι Λαρισαίοι στον Πλαταμώνα αλλά… όλοι οι Θεσσαλονικείς θα πάνε στη Χαλκιδική. Ανακαλύψτε εύκολα αν είστε ο αντιπροσωπευτικός κάτοικος Θεσσαλονίκης απαντώντας αυθόρμητα στο παρακάτω τεστ: -Πού έμεναν οι Πρωτόπλαστοι πριν δαγκώσουν το μήλο; Α. Στον Παράδεισο, πάνω στον ουρανό. Β. Σίγουρα σε κάποιο νησί του Ειρηνικού. Γ. Στις Καβουρότρυπες. -Μετά από 15 ώρες ταξίδι, πού βρίσκεσαι ιδανικά; Α. Στη Νέα Υόρκη. Β. Στα νησιά Πουκέτ. Γ. Στο 1ο πόδι. –Beach bar σημαίνει: Α. Πάγκος με αναψυκτικά πάνω στο κύμα. Β. Bar στην ακροθαλασσιά. Γ. Μπουζουκσίδικο και after μαζί, στην παραλία. -Πότε ένα beach bar είναι γεμάτο στη Χαλκιδική; Α. Όταν ενώνεται [read more…]