Επιτέλους η ζωή μας βγήκε στην οθόνη… Τώρα μπορούμε να καμαρώνουμε τα παιδιά μας στο κινητό, να ποστάρουμε τα αστεία μας στο facebook και να «ανεβάζουμε» το καινούριο μας μαγιώ -για να σκάσουν απ’ το κακό τους οι φίλες- στο intsagram.

Το καλό μου προφίλ

Το πρώτο πράγμα που λένε για μας τα social media είναι ότι θέλουμε να επικοινωνήσουμε με πολλούς ανθρώπους αλλά δεν έχουμε τον χρόνο ή την διάθεση να το κάνουμε αυτό από κοντά. Έτσι, εκφράζουμε τις αποστειρωμένες από μορφασμούς και συναισθήματα σκέψεις μας… ας είναι καλά τα emojis. Κάνουμε και λίγο χιούμορ, φυσικά με την προσθήκη του lol που έχει αντικαταστήσει  το αυθόρμητο γέλιο. Και φωτογραφίζουμε τις εμπειρίες μας με φίλτρο αν είμαστε στην ταπεινή Χαλκιδική, χωρίς φίλτρο αν είμαστε στη Βενετία.

Ενώ στην πραγματικότητα οι εμπειρίες μας ξεδιαλέγονται και ταξινομούνται ανάλογα με την σημασία τους και τα σχόλια των φίλων μας ξεχνιούνται με τον καιρό … στο facebook δεν σβήνεται, δεν ξεγράφεται, δεν ξεχνιέται τίποτα. Είναι δύσκολο να ελέγξουμε τις εντυπώσεις που δημιουργούνται και το πώς ο καθένας τις ερμηνεύει. Τι κάνεις στην εικόνα ενός παιδιού με καρκίνο; Like? Τι υπονοείς όταν ανεβάζεις ένα καψουροτράγουδο; Ότι χώρισες; Τι σημαίνει το check in στο εστιατόριο; Είναι διαφήμιση, πρόσκληση ή η περιττή πληροφορία της ημέρας;

Το σίγουρο είναι ότι ζούμε κολλημένοι σε μια οθόνη, εξαρτημένοι από την εικόνα και απόλυτα υποδουλωμένοι στην τεχνολογία ακριβώς όπως τα minions που δεν έγιναν τυχαία μόδα. Αν νομίζετε ότι οι φίλοι σας στo facebook βλέπουν το καλό σας προφίλ κάνετε λάθος… βλέπουν πολλά περισσότερα…

Τι σκέφτεσαι αυτήν την στιγμή;

Τα social media ξεμπροστιάζουν τα ευαίσθητα σημεία της προσωπικότητάς μας # no filter#. Η ροή των πληροφοριών ισοπεδώνει καθετί συγκαταβατικό και αναδεικνύει τις ακρότητες:

#Ο φίλος μας ο «νάρκισσος»# Δεν είναι λίγο περίεργο να έχει κάποιος 4000 φίλους στο facebook χωρίς να είναι πολιτικός, celebrity ή διαφημιστική εταιρεία; Άραγε τους χαιρετάει όταν συναντιούνται στον δρόμο; Είναι  ναρκισσιστικό να μιλάμε συνέχεια για τον εαυτό μας, να αλλάζουμε φωτογραφία προφίλ κάθε δυο μέρες, να ποστάρουμε το μπιφτέκι  που φάγαμε εκβιάζοντας τον θαυμασμό των φίλων μας.

#The drama queen# Το γνωστό προφίλ της θλιμμένης πριγκίπισσας με τραγούδια εγκατάλειψης, φωτογραφίες του πελάγους (λίγο πριν πέσει να πνιγεί σ’ αυτό) κι αν τίποτε δεν πιάσει, κάποιο παιδάκι απ’ την Αφρική θα μαζέψει τα likes της ημέρας.

#Ο επαναστάτης χωρίς αιτία# Επειδή την απόρριψη δεν αγάπησε ποτέ κανείς, θα κάνει τα πάντα για να μας πείσει ότι είναι τέλειος αλλά και θυμωμένος με όσους δεν αναγνωρίζουν την αξία του… έτοιμος να αναποδογυρίσει το τραπέζι, να χωρίσει online, να σβήσει 100 φίλους και να βρει 1000 καινούριους, like και ξανά like.

# Ο παρανοϊκός της γειτονιάς# Το να δημιουργούμε ψεύτικα προφίλ παραπλανώντας τους φίλους, κρύβοντας τις σκέψεις και μασκαρεύοντας τις προθέσεις μας είναι παρανοϊκό. Στην ίδια αντικοινωνική πλευρά είναι και τα τρολς, δηλαδή τα προφίλ με στόχο τη φάρσα και τη βία.

#Ο ατσαλάκωτος# Από την άλλη είναι και τα τέλεια προφίλ με επαγγελματικά φωτογραφημένες τοποθεσίες, ψαγμένες ατάκες διασήμων και αψεγάδιαστα selfies που προδίδουν ψυχαναγκαστικές τάσεις.

#Ο αϊτός χωρίς φτερά# Μην ξεχνάμε και τις εξαρτημένες προσωπικότητες που φοβούνται να εκτεθούν αλλά δεν θέλουν και να μείνουν έξω απ’ το παιχνίδι. Κατασκευάζουν συντηρητικά προφίλ με τον σύζυγο αγκαλιά και το παιδί στο καρότσι. Σίγουρα είναι φίλοι με κάτι μεγαλύτερο απ’ αυτούς, το γυμνάσιό τους, την ομάδα τους, τον Δαλάι Λάμα…

Όλοι λίγο πολύ αναγνωρίζουμε κομμάτια του εαυτού μας σε αυτές τις υπερβολές. Όχι ότι είναι προτιμότερο να αποφεύγουμε. Ο κόσμος εξελίσσεται, προχωράει. Απλώς όλα, καινούρια και παλιά χρειάζονται  μέτρο. Τα social media είναι ένας γρήγορος, έμμεσος τρόπος επικοινωνίας που ταιριάζει στην απαιτητική ζωή μας. Συντηρούν την κοινωνικότητά μας αλλά δεν κρατάνε τις φιλίες μας. Όσο κι αν ανεβάζουμε ηλιοβασιλέματα και ρομαντικά τραγούδια μπορούμε να ερωτευτούμε μόνο με τον παλιομοδίτικο τρόπο. Τι είναι αυτό που ψάχνουμε μέσα στην οθόνη;