ΑΝΟΙΑ

Η άνοια εξελίσσεται σε βάθος χρόνου χωρίς να την αντιλαμβάνεται άμεσα ο ασθενής ή το περιβάλλον του. Το βασικότερο σύμπτωμα είναι η απώλεια της μνήμης η οποία με τη σειρά της φέρνει καταθλιπτική συμπεριφορά ή εκνευρισμό. Πρώτα χάνεται η πρόσφατη μνήμη και μετά η απώτερη. Εμφανίζεται αφασία, αγνωσία, ψευδαισθήσεις και κινητικά προβλήματα που εκθέτουν το άτομο σε πολλαπλούς κινδύνους. Τελικά, ο ασθενής χάνει τη δυνατότητα να αυτοεξυπηρετείται και οδηγείται αργά ή γρήγορα στο θάνατο. Η άνοια μπορεί να προκληθεί από λοιμώδη νοσήματα π.χ. AIDS, εγκεφαλικά τραύματα, ενδοκρινικές διαταραχές π.χ.διαβήτης, θυροειδής,μεταβολικές διαταραχές π.χ. ηπατική, νεφρική ανεπαρκεια, ανεπαρκεια βιταμινών, νευρολογικές διαταραχές π.χ. Alzheimer, Parkinson, Huntington, κακοήθεις όγκους, υδροκέφαλο, αγγειακές διαταραχές και κατάχρηση ουσιών. Σημαντικό στη θεραπεία της άνοιας είναι να καθοριστεί αν είναι αναστρέψιμη π.χ. αφαίρεση όγκου, ή όχι π.χ. Alzheimer. Ακολουθεί η υποστήριξη του ασθενούς και των συγγενών του και η χορήγηση φαρμάκων όπως αγχολυτικά, αντικαταθλιπτικά και αντιψυχωσικά.