Αχ Κουνελάκι!

Όλα άρχισαν με τα άρθρα γύρω από τον θάνατο του Hugh Hefner. Τα περισσότερα εξηγούσαν πόσο η απελευθέρωση της πορνογραφίας επικύρωσε την ελευθερία του λόγου της οποίας ο Hef ήταν περήφανος ακτιβιστής. Μα που ζούμε; Αυτά γίνανε το 1950… ξεπεράστηκαν, ξεχάστηκαν…Δεν θα έπρεπε αποχαιρετώντας έναν τόσο διαφορετικό κι αμφιλεγόμενο άνθρωπο να συζητάμε κατά πόσον είμαστε πνευματικά και σεξουαλικά απελευθερωμένοι σήμερα ή σκλάβοι των facebook, instagram και tinder προφίλ μας; Και κατά πόσο ένας επιχειρηματίας μπορεί να κάνει διαφορά με το έργο του ή να νιώθει απλά ευγνώμων που δεν είναι στη φυλακή; Δεν με ενδιαφέρει αν ο Hef φερόταν στις γυναίκες σαν κουνελάκια γιατί αυτό συνέβαινε σε μια εποχή που οι υπόλοιποι τους συμπεριφέρονταν σαν γαϊδούρια. Με ενδιαφέρει όμως η «καμένη γη» που αφήνει πίσω του ως προς την ανδρική σεξουαλικότητα. Το πρότυπό του συνεχίζει να στοιχειώνει τους άνδρες σήμερα…η εικόνα του «πετυχημένου άνδρα» με κούκλες γύρω του κοστίζει πολύ στις σχέσεις μας. Οι άντρες το παίζουν προδομένοι μέσα στην κουλτούρα της μονογαμίας, μιας αποκλειστικότητας που δεν ταιριάζει στη φύση τους. Από την άλλη, οι μόνοι που μπορούν να υπερασπιστούν την εικόνα του πολυγαμικού αρσενικού είναι οι δυνατοί. Αυτοί που ζουν τη ζωή με τους δικούς τους όρους. Ο Hugh [read more…]


  H Θεσσαλονίκη είναι συμπρωτεύουσα, δηλαδή κάτι σαν βοηθός της πρωτεύουσας στις δύσκολες ώρες, κάτι σαν αναπληρωματική πρωτεύουσα αν η Αθήνα αρρωστήσει ή κάτι τέτοιο. Είναι τιμή μας να κατοικούμε σε αυτήν την πόλη περίπου 9 μήνες το χρόνο και να μεταναστεύουμε στη Χαλκιδική το καλοκαίρι για να δώσουμε χρόνο στον Δήμο να την περιποιηθεί. Οι διακοπές στην Χαλκιδική είναι σαν να βγαίνεις στο μπαλκόνι για να κάνεις τσιγάρο, είναι κάτι εύκολο, κάτι αυτονόητο. Όσο κι αν οι ρυθμοί της καθημερινότητας αλλάζουν, οι Θεσσαλονικείς θα πεταχτούν στη Χαλκιδική. Μπορεί να μην πάνε όλοι οι Αθηναίοι στη Μύκονο κι όλοι οι Λαρισαίοι στον Πλαταμώνα αλλά… όλοι οι Θεσσαλονικείς θα πάνε στη Χαλκιδική. Ανακαλύψτε εύκολα αν είστε ο αντιπροσωπευτικός κάτοικος Θεσσαλονίκης απαντώντας αυθόρμητα στο παρακάτω τεστ: -Πού έμεναν οι Πρωτόπλαστοι πριν δαγκώσουν το μήλο; Α. Στον Παράδεισο, πάνω στον ουρανό. Β. Σίγουρα σε κάποιο νησί του Ειρηνικού. Γ. Στις Καβουρότρυπες. -Μετά από 15 ώρες ταξίδι, πού βρίσκεσαι ιδανικά; Α. Στη Νέα Υόρκη. Β. Στα νησιά Πουκέτ. Γ. Στο 1ο πόδι. –Beach bar σημαίνει: Α. Πάγκος με αναψυκτικά πάνω στο κύμα. Β. Bar στην ακροθαλασσιά. Γ. Μπουζουκσίδικο και after μαζί, στην παραλία. -Πότε ένα beach bar είναι γεμάτο στη Χαλκιδική; Α. Όταν ενώνεται [read more…]


  Η μάνα survivor ήρθε να αντικαταστήσει τη μάνα raver, εκείνη που έβγαινε στον Ευαγγελάτο κι έλεγε: «Τί να σας πω κύριε Ευαγγελάτο μου, εγώ ξέρω ότι είχα ένα φυσιολογικό παιδί και τώρα το ψάχνω στα ποτάμια». Η μανία του survivor βρήκε τις μαμάδες των μικρών παιδιών απροετοίμαστες. Άλλα κοιμούνται στο πάτωμα, άλλα έχουν ζωθεί με μπαντάνα, άλλα παίρνουν καρύδα για κολατσιό κι όλα ανεξαιρέτως πάνε στο σχολείο με μαύρους κύκλους απ’ το ξενύχτι! Πολλοί γονείς δυσανασχετούν και προσπαθούν να περιορίσουν την εμμονή των παιδιών τους. Είναι καλό σημάδι ότι νοιάζονται και εποπτεύουν τα παιδιά τους ειδικά σε έναν κόσμο υπερβολικά εκτεθειμένο στα media άλλα ξεχνάνε ότι για τα παιδιά είναι σημαντικό να ανήκουν και να μοιάζουν. Κάποιοι έχουν παραιτηθεί εντελώς και η μόνη φωνή που ακούγεται σπίτι τους είναι ο Τανιμανίδης. Τους κατανοώ αλλά θα προτιμούσα να μην αγαπάνε τα άκρα και κυρίως να μην αφυπνίζονται επιλεκτικά όταν κάτι τους πατάει τον κάλο. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το showαπεικονίζει χαριτωμένα την σκληρότητα της ελληνικής πραγματικότητας, την ανέχεια, την έλλειψη, την απόγνωση αλλά και την υπερπροσπάθεια που όλοι καταβάλλουμε για τις μικρές χαρές. Ίσως εκεί οφείλεται η επιτυχία του. Πάντως άγγιξε τις παιδικές καρδιές και ξεκόλλησε τις μύτες των [read more…]